nulla dies sine linea

RANGOON - 6 mei 2005 - Minstens 10.000 doden, misschien zelfs reeds 15.000. De dodentol loopt op en het tellen is nog niet eens begonnen.

Eén week geleden wist ik al dat er tijdens het weekeind van 3 en 4 mei 100% kans was dat de genadeloze topische Orkaan Nargis de kusten van Myanmar (Birma) zou bereiken. Ik zocht toen via Google News alle berichten op die betrekking hadden op dit fenomeen en vond slechts een paar kleinere berichten van overstromingen op Sri Lanka die, onder invloed van de regenstormen die Nargis veroorzaakte de toestand op het eiland dreigden te verergeren.

Op TropicalStorm.com las ik de gegevens over Nargis en die werden via de informatie van de Amerikaanse Marine (ook online beschikbaar) bevestigd. De storm was hevig, zijn kracht zou verwoestend zijn en zijn traject was berekend om op 4 mei aan land te gaan aan de zuidkust van Myanmar.

Reuters Alertnet, de infobron voor ngo’s en dergelijke, dat dagelijks honderden bulletins en allerlei nieuws verspreidt met betrekking tot dergelijke klimaatgerelateerde catastrofes, natuurrampen en stormen riep toen al de ngo’s op om onmiddellijk te mobiliseren voor de risicozones.

Vandaag 5 en 6 mei lees ik de eerste rampberichten in de internationale pers. Onder loeiende koppen de met verschrikkelijke beelden gespijsde verhalen van de rottende mensen- en dierenlijken, de ravage, de materiële schade en gedetailleerde analyses van de toestand in het land van de militaire junta - die de hulpverlening zelfs durft tegen te werken.

Opeens lijkt het hele journalistieke korps enkel nog te bestaan uit specialisten en kenners van de penibele situatie in dat achterlijke en totaal vernietigde land, dat kreunt en steunt onder de dictatuur van een paar compleet losgeslagen militairen. En ook de poltieke elite is niet afwezig. Mensen die geen hol verstand hebben van internationale politiek staan plots op een podium te roepen en te tieren, te dreigen en te bezweren…

Als er in Myanmar geen boeddhistische monikken meer zijn om op te stoken bij wijze van protest, als er geen natuurrampen over het arme land heen gaan is er geen kat, geen hond die er ook maar een keutel voor over heeft. Ik durf zelfs te beweren dat er bij een objectief onderzoek geen 10 mensen in het Vlaamse journalistieke heir zijn die vorige week Myanmar op een blinde wereldkaart hadden kunnen aanwijzen. (Zelfs met een toegelaten foutenmarge van 10.000 km).

Maar als de lijken van de arme mensen aan de kust liggen te rotten, dan kan de ‘beau monde’ van het journaille en de politiek er niet vlug genoeg bij zijn om zich weer eens te laten opmerken, een treffend shot te maken, een belangrijke stand-up of een denderende verklaring t doen die eigenlijk nergens op slaat. Die, uiteraard, alleen hun eigen egootjes en o zo belangrijke carrières ten goede komt, maar nooit het volk van Birma of zo’n ander verrot landje, ergens ver weg in de Indische of de Stille Oceaan.

Nu is het dus uitkijken naar de volgende calamiteit, zodat ze weer lekker ‘in the picture’ kunnnen lopen en zich tegenover ons als de “fameuze wereldexperten” kunnen gaan voordoen. Vooruit met de geit, hier gaan we … Let The Beast Go!

BBC NEWS | Asia-Pacific | Was Burma’s cyclone predicted?